Deel een jeugdherinnering aan Kerstmis....

Hallo bende:
Als volwassene geniet ik van Kerstmis, maar ik heb de magie van Kerstmis nooit kunnen heroveren, zoals toen ik een kind was. Mijn moeder was gescheiden en had vier kleine meisjes om voor te zorgen. (Dit was op de dag voordat mijn geweldige stiefvader en broertje op de foto stonden.)
Op zijn zachtst gezegd: we waren po'. Als mijn grootouders (de ouders van mijn moeder) er niet waren geweest, hadden we niets gehad. Ze waren bij lange na niet rijk, maar zetten elke maand, lang van tevoren, geld opzij voor de kerst. (Ze haalden geld uit hun toch al krappe budget, omdat ze zoveel van ons hielden.)

Toch leek elke kerst op een schilderij van Norman Rockwell. Compleet met nieuw speelgoed, een heerlijke maaltijd en mijn opa verkleed als kerstman. Kijk, we hadden geen idee dat we arm waren. We hadden alles wat we maar konden wensen. Als ik nu één wens had, zou ik nog één kerst wensen zoals vroeger.

Mijn grootouders zijn er niet meer, evenals mijn moeder.
Het is als kind onmogelijk om te waarderen wat je hebt, zo werkt het gewoon niet.
Nou, ik waardeer het nu, besef de offers die ze voor ons kinderen hebben gebracht.
Ik denk dat ik het gewoon wilde delen. De feestdagen maken mij helemaal mistig.

(Nog één ding... De bollen in de boom van mijn oma waren speciale bollen. Ze konden open. Binnenin zaten ze vol met snoep. Jippie)


Prettige Feestdagen...
PMM

Ik typte heel veel dingen en kwam bijna aan het einde, maar kon het niet afmaken - het maakte me te erg van streek.

Dus ik zeg gewoon: leuke post Pam.

blauw

Awww Blue, het spijt me zo. Mijn post was niet bedoeld om iemand van streek te maken. Ik denk alleen maar aan de kersttijd en denk terug aan het verleden van Kerstmis.
Accepteer alstublieft mijn excuses.

PMM

Ik zou graag uw berichten lezen als u zich daartoe in staat voelt. Je berichten zijn altijd geweldig.

Lieve lieve Pam,

Excuseert u zich alstublieft niet; het is gewoon een heel moeilijke tijd van het jaar voor mij. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om er hier over te schrijven.

Het zou geweldig zijn om ieders verhalen over hun kinderherinneringen aan Kerstmis te horen.

blauw

Pam, ik herken me zo in je bericht. Kinderen waarderen nooit wat ze hebben, totdat het weg is. Ik herinner me de jaren van Kerstmis waarin mijn moeder zich ongetwijfeld opofferde zodat we een fijne kerst zouden hebben.

Ik denk dat ik een jaar of twintig was, toen ik er echt wat aandacht aan besteedde en het ook voor het gezin voor die tijd begon uit te werken. Ik heb echt gekeken en nagedacht over wat ze echt leuk zouden vinden.

Wat betreft toen ik jong was en we niet veel geld hadden.

Ik herinner me (gedeeltelijk) dat mijn zussen en ik een jaar naar deze plek gingen (ik heb GEEN idee wie het sponsorde) en het was een plek waar kinderen naartoe gingen voor plezier, spelletjes en zo ongeveer, dat was het.

Ik vermoed dat het een plek was waar mensen met een laag inkomen werden uitgenodigd om ergens naartoe te komen.

Ik herinner me eigenlijk alleen dat ik VEEL tijd besteedde aan het spelen van "Laat de pin in de fles vallen". Verrassend genoeg was ik behoorlijk goed en daarna gingen we ook op de 2 sledetochten.

De sneeuw lag dat jaar ongeveer 2 meter diep... Ik kan me er tot op de dag van vandaag nooit meer van herinneren.

Gen:
Ik waardeer het dat je deelt.

Ik herinner me dat de buurkinderen nieuwe fietsen en elektrische treinen enz. kregen. (Hun vader was eigenaar van de feestwinkel op de hoek )
Mijn nieuwe cadeaus bestonden misschien uit een Barbiepop (nooit echt Barbie-merk. We hadden de generieke poppen en hun benen wilden niet in het midden buigen. ) of een bordspel of twee. We hebben ook veel dingen gekregen die we nodig hadden, zoals jassen of laarzen, wanten, enz. In plaats van dingen waar we de Kerstman om hadden gevraagd.

PMM