Two Thousand One, Nine Eleven
Two thousand one, nine eleven
Five thousand plus arrive in heaven
As they pass through the gate,
Thousands more appear in wait
A tall bearded man,
wearing a stovepipe hat
steps forward and greets them,
Then says, "Lets chat".
They settle down in seats of clouds
A man named Martin shouts out proud
"I have a dream!" and once he did
The Newcomer says, "Your dream still lives."
Groups of soldiers in blue and gray
Others in khaki, and green then say
"We're from Bull Run, Yorktown, the Maine"
The Newcomer says, "You died not in vain."
From a man on sticks one could hear
"The only thing we have to fear.
The Newcomer says, "We know the rest,
trust us sir, we've passed that test."
A man with a twang from New England shores
Then proclaimed in a voice they had all heard before
"Courage like yours does not hide in caves
You can't bury freedom, in a grave,"
A silence fell within the mist
Somehow the Newcomer knew that this
Meant time had come for her to say
What was in the hearts of the five thousand plus that day
"In the land of the living, we wrote reports,
Watched our children play in sports
Worked our gardens, sang our songs
Went to church and clipped coupons
We smiled, we laughed,
we cried, we fought
Unlike you, great we're not"
The tall man in the stovepipe hat
Stood and said, "don't talk like that!
Look at your country, look and see
You died for freedom, just like me"
Then, before them all appeared a scene
Of ruined streets and twisted beams
Death, destruction, rubble and dust
And people working just 'cause they must
Hauling ash,
lifting stones,
Knee deep in hell
But not alone
"Look! Blackman, whiteman, brownman, and yellow
Side by side helping their fellow!"
So said Martin, as he watched the scene
"Even from nightmares, can be born a dream."
Down below three firemen raised
The colors high into ashen haze
The soldiers above had seen it before
On Iwo Jima back in '44
The man on sticks studied everything closely
Then shared his perceptions on what he saw mostly
"I see pain, I see tears,
I see sorrow - but I don't see fear."
"You left behind husbands and wives
Daughters and sons and so many lives
are suffering now because of this wrong
But look very closely. You're not really gone.
All of those people, even those you've never met
All of their lives, they'll never forget
Don't you see what has happened?
Don't you see what you've done?
You've brought them together, together as one.
The man named Abe stood and said
"Welcome my friends," and from there he led,
five thousand Newcomers, all heroes to heaven
On this day of our Lord, two thousand one nine eleven.
Written by:
Paul Spreadbury, York Beach, ME
Tweeduizend één, negen elf
Tweeduizend één, negen elf
Vijfduizend plus arriveren in de hemel
Terwijl ze door de poort gaan,
Duizenden anderen verschijnen op de loer
Een lange, bebaarde man,
het dragen van een kachelpijphoed
stapt naar voren en begroet hen,
Zegt dan: "Laten we chatten".
Ze nestelen zich in zetels van wolken
Een man genaamd Martin roept trots
"Ik heb een droom!" en een keer deed hij dat
De Nieuwkomer zegt: "Je droom leeft nog steeds."
Groepen soldaten in blauw en grijs
Anderen in kaki, en groen zeggen dan
"We komen uit Bull Run, Yorktown, Maine"
De Nieuwkomer zegt: "Je stierf niet voor niets."
Van een man op stokken kon je het horen
‘Het enige waar we bang voor moeten zijn.
De Nieuwkomer zegt: "Wij kennen de rest,
Geloof ons, meneer, we zijn geslaagd voor die test."
Een man met een vleugje uit de kust van New England
Toen verkondigde het met een stem die ze allemaal eerder hadden gehoord
‘Moed zoals die van jou verbergt zich niet in grotten
Je kunt de vrijheid niet in een graf begraven’
Er viel een stilte in de mist
Op de een of andere manier wist de Nieuwkomer dat dit
Het was tijd dat ze dat zou zeggen
Wat er die dag in de harten van de vijfduizend plus was
"In het land der levenden schreven we rapporten,
Ik zag onze kinderen sporten
Werkte aan onze tuinen, zong onze liedjes
Ging naar de kerk en knipte kortingsbonnen
We lachten, we lachten,
we huilden, we vochten
In tegenstelling tot jou, geweldig, dat zijn we niet'
De lange man met de kachelpijphoed
Stond op en zei: 'Praat niet zo!
Kijk naar je land, kijk en zie
Je stierf voor de vrijheid, net als ik'
Toen verscheen er voor hen allemaal een scène
Van verwoeste straten en verwrongen balken
Dood, vernietiging, puin en stof
En mensen die werken omdat het moet
As vervoeren,
stenen optillen,
Knie diep in de hel
Maar niet alleen
'Kijk! Zwartman, blanke, bruinman en geel
Zij aan zij hun medemensen helpen!"
Dat zei Martin, terwijl hij naar het tafereel keek
"Zelfs uit nachtmerries kan een droom geboren worden."
Beneden stonden drie brandweermannen op
De kleuren hoog in asgrauwe waas
De soldaten hierboven hadden het eerder gezien
Over Iwo Jima in '44
De man op stokken bestudeerde alles aandachtig
Vervolgens deelde hij zijn perceptie over wat hij vooral zag
"Ik zie pijn, ik zie tranen,
Ik zie verdriet, maar ik zie geen angst."
‘Je hebt echtgenoten en echtgenotes achtergelaten
Dochters en zonen en zoveel levens
lijden nu onder dit kwaad
Maar kijk eens heel goed. Je bent niet echt weg.
Al die mensen, zelfs degenen die je nog nooit hebt ontmoet
Hun hele leven zullen ze nooit vergeten
Zie je niet wat er is gebeurd?
Zie je niet wat je hebt gedaan?
Je hebt ze samengebracht, samen als één.
De man genaamd Abe stond op en zei
"Welkom mijn vrienden", en van daaruit leidde hij,
vijfduizend Nieuwkomers, allemaal helden naar de hemel
Op deze dag van onze Heer, tweeduizend één negen elf.
Geschreven door:
Paul Spreadbury, York Beach, ME
Vertaling 
