Emotionele feestdagen

Oké.. ik heb een vraag..
Wordt iemand depressief en/of emotioneel tijdens
de eindejaarsvakantie, Thanksgiving.. Kerstmis.. Nieuwjaar..
Ik krijg zoiets en kan niet achterhalen WAAROM..
Ik wil gewoon dat deze feestdagen voorbij zijn, en wel zodra 2 januari aanbreekt
Ik adem weer, maar zeg dan tegen mezelf en alle anderen
Goh, ik wou dat het niet zo snel was afgelopen... ik zou dit en dat anders doen.
Ik doe alle vakantiedingen en heb een leuke tijd met mijn familie en vrienden
maar van binnen voel ik me depressief en emotioneel, achter gesloten deuren huil ik..WAAROM?
Heeft iemand anders dit ervaren. Als jij dat doet, geef me dan enkele voorbeelden van waarom?

Als voormalig therapeut kan ik enkele klassieke, maar betrouwbare antwoorden bieden.

Ten eerste hoge verwachtingen. Mensen geloven dat de feestdagen SUPER geweldig zullen zijn en voor de meesten van ons schieten ze in werkelijkheid tekort. Niet zo super als we wilden. Voor velen leidt dit tot een teleurgesteld gevoel.

Ten tweede zijn de feestdagen momenten waarop er veel familiespullen verschijnen. Gezinnen vertonen meer gedrag en er is meer sprake van slecht functioneren. Mama schreeuwt meer, papa drinkt meer, zus raakt meer gespannen, oude problemen worden naar boven gehaald, enz....

Ten derde draaide deze tijd van het jaar oorspronkelijk vooral om religieuze tradities. Dus simpelweg focussen op fonkelende lichtjes en winkelen is een ernstige tekortkoming van het oorspronkelijke ontwerp voor deze tijd van het jaar.

Ten vierde (vergelijkbaar met nummer één) kregen we te horen dat dit DE PRACHTIGSTE TIJD VAN HET JAAR is! Nou ja, voor veel mensen is dat gewoon niet zo. Er ontstaat dus een conflict in ons geweten, waardoor we ons 'kwetsbaar' voelen.

Ten vijfde is het verleden voor velen een betere plek (reëel OF waargenomen) dan het heden. Daarom lijkt het hier-en-nu een teleurstelling vergeleken met het verleden.

Mijn twee cent van jarenlang gezinstherapie. Hou het simpel. En doe dingen als vrijwilligerswerk om de armen te helpen. Echt, dit werkt!

Ik bel je voor een privégesprek over enkele van mijn meer vreemde problemen

Verdomd gokadvies, mentale therapie en ook iemand die liefdesverdriet van dichtbij kent en ook "ahem" Je bent een juweel!! Echt!!

Bedankt.. dit zijn een paar dingen waar ik niet aan heb gedacht
Mijn hemel, het gaat goed met je, en zo vriendelijk van je om te antwoorden..
Misschien helpt dit, en alles wat ik in gedachten zal houden..
Ik wil heel graag weten waarom dit mij dit doet..

Ja, stel je voor, voor mij is elke vakantie, inclusief mijn verjaardag, ook een behoorlijk moeilijke emotionele periode! Ik voel me deze keer blauw en eenzaam! Ik ken de oorzaak, waarom dit keer op keer bij mij gebeurt... Het is slechts je eerste punt, drpsyce38, over verwachtingen... Maar zelfs als ik het probleem ken, kan ik niets doen/veranderen!!! :'( :'( Ik zeg tegen mezelf: dit is maar een gewone dag/week...maar het werkt niet!
Ik heb dus altijd dubbele gevoelens. In eerste instantie kijk ik uit naar deze feestdagen: cadeautjes, feestjes, rust...Ik maak plannen...het is meestal in november, begin december...Maar hoe dichter bij de feestdagen, hoe ellendiger ik me voel ! Ik heb geen idee hoe ik dit probleem kan oplossen!! Is het mogelijk om ermee om te gaan??

Phibbie... daarom heb ik 'verwachtingen' op de eerste plaats gezet. Ik denk dat wij, en daarmee bedoel ik ALLE mensen, de verwachting hebben opgebouwd dat deze tijd van het jaar een ‘high of luck’ zou moeten creëren. We verwachten dat er iets magisch zal gebeuren en dat we ons beter voelen dan de rest van het jaar. Voor sommigen gebeurt dat WEL. Voor velen geldt dat NIET.

In de jaren dat ik gezinstherapie doe, is de beste remedie het simpel houden en een grote maatregel doen om de armen te helpen.

Een voorbeeld. Ik had ooit een gezin dat elke kerst een burn-out, stress en depressie had. De vakantie eindigde in een semi-depressieve toestand en iedereen in een slecht humeur. De familie merkte dat dit elk jaar erger werd. Eerst probeerden ze MEER activiteit. Meer feestjes, meer kijken naar fonkelende lichtjes, meer shoppen, etc. Het resultaat? De familiedepressie werd erger. Ze hebben dus een enorme verandering doorgevoerd. Ze beperkten hun vakantieactiviteiten tot slechts twee evenementen: het bijwonen van de kerstavonddiensten in de kerk en het samen delen van een gemeenschappelijke maaltijd. In plaats van nog meer spullen te kopen, namen ze ook het geld dat ze aan cadeautjes hadden uitgegeven, en schonken het aan een plaatselijk daklozenopvangcentrum. Op kerstochtend stonden ze op en gingen vrijwilligerswerk doen in hetzelfde opvangcentrum. Ze onderhielden ook een relatie met de leiders van het opvangcentrum en deden daar het hele jaar door van tijd tot tijd vrijwilligerswerk.

Het resultaat? Geen vakantieblues meer.

Nu besef ik dat dit geen wondermiddel is. Om te beginnen moet je het WILLEN doen. Maar geloof me, dit is een ZEER goede remedie!

Dan ben ik niet de enige in deze... DING...
Ik vroeg me af of er nog meer zijn..
En kom daar achter via de reactie van de dokter en die van jou, Phibbie
Precies dat bij mij, Phibbie.. en als ze dan voorbij zijn..
wij willen ze weer terug..
Waar ik aan dacht, was misschien dat mijn dochter volwassen is
of ik ben geen klein kind meer dat wakker wordt met Kerstmis
en dat de opwinding uit de kindertijd voorbij is..
We brengen al die jaren dezelfde routine door
opgroeien cadeautjes krijgen, cadeautjes geven
Speelgoed vergelijken met de andere kinderen, en dan ben je opeens aan het poepen
wakker worden op kerstochtend en iedereen is volwassen en verdwenen!

:'( :'( :'(

PS Phibbie.. het spijt me dat je dit ook meemaakt, ik weet hoe je je voelt
we komen er wel doorheen, het advies van Doc is echt goed

Het is zó geweldig dat er mensen zijn die deze emoties delen en kunnen begrijpen!!
Doc, bedankt voor je advies! Ik ga het ECHT proberen te volgen! Ik heb gewoon genoeg van die gevoelens, die al zoveel zenuwen en tijd hebben bedorven!
PS Stel je voor...Ik hoop dat er deze feestdagen iets zal veranderen...Verwachtingen!? Opnieuw!? lol
Echt, dat wens ik je toe!