Het domste dat je ooit hebt gedacht?

Toen ik op de lagere school zat, ging onze klas op reis naar een kleine dierenboerderij in de stad. We zagen kippen, varkens, koeien, paarden, eenden en verschillende andere soorten boerderijdieren om te leren wat ze zijn en wat ze doen, ook hoe een boerderij werken. Samen met deze dieren zat er een grote stier achter een grote denomheining in een gigantische schuur (ik was klein, dus alles was erg groot). We maakten een rondleiding door deze schuur en ik kwam bij de omheinde stier die zijn kop over het hek had, alleen maar starend en op iets kauwend. Ik liep een beetje weg van de klas om dit gigantische dier te observeren. Om het beter te kunnen zien, stapte ik op het buitenste hek dat ongeveer dertig centimeter verwijderd was van het hek waar hij achter stond. Toen ik naar boven stapte, stond ik er oog in oog mee. Zodra dit gebeurde, snoot hij zijn neus (zoals een gekke stier doet), zo hard dat hij me van het hek af blies, terwijl ik tegelijkertijd diep ademhaalde. Goede wet, ik zou de duivel mijn ziel hebben betaald voor een blikje frebreeze, het was de meest funky muffe geur die ik ooit heb verdragen, het was ook snottig. Ik lag op de grond te stikken en te hoesten van deze vieze geur, de leraren kwamen kijken of het goed met me ging, terwijl de andere kinderen ook om me heen stonden, vertelde ik haar dat het goed met me gaat, ik probeer nog steeds frisse lucht binnen te krijgen, Toen vroeg ik: ga ik dood.. De leraar giechelde wat en zei: nee gek.. Ik zei: nee, ik bedoel, ga ik echt dood? Ik denk dat zijn adem me desillusioneerde. De hele rest van de reis dacht ik echt dat ik dood zou gaan, die nacht tot de ochtend besefte ik eindelijk dat dat niet zo was.

Ik dacht eigenlijk dat ik zou sterven doordat deze stier zijn adem over mij blies. Het was de domste tramatische ervaring die ik ooit had gedacht!

Heeft iemand ooit het gekste wat je ooit hebt gedacht?

In de tijd dat Blauwbaard perzikkleurige dons had en seksuele voorlichting ongehoord was, durfde ik mijn moeder te vragen waar baby's vandaan komen...

Omdat het een heel ander tijdperk was dan het huidige tijdperk, zeg maar tegen de hele samenleving, hield mijn moeder, nogal beschaamd maar vastbesloten om mij wat informatie te geven, een korte toespraak over vogels en bijen.

Aan het einde van dit zeer korte verhaal zei ze: 'En dan komt de baby hier naar buiten.' Terwijl ze dit zegt, maakt ze een vegend gebaar met haar hand naar beneden, vlakbij haar schoot...

Oh, zeg ik terwijl ik probeerde eruit te zien alsof ik alles had begrepen wat ze had gezegd... en terwijl ze zich weer omdraaide met wat ze aan het doen was, liep ik weg om deze nieuwe informatie door te nemen... Ik wist nu dat er baby's uit komen. je dij... en dat dacht ik al heel lang...

kat

Mijn vroegste dwaze gedachte was dat ik als klein meisje dacht dat de donder God was die op zijn kleine driewielerfietsje in de hemel reed en de bliksem was dat Hij de lichtschakelaar aan en uit deed. Hoe stom is dat!

blauw

Toen ik een kind was, ongeveer drie of vier jaar oud, legde ik aan mijn ouders uit hoe baby's worden geboren: "een deel van het voedsel dat een vrouw eet, wordt opgeslagen in haar buik en als daar genoeg voedsel is, neemt het de vorm aan van een baby en dan komt het eruit". Ze lachten uiteraard, en dat maakte me een beetje kwaad, omdat ik er absoluut zeker van was dat mijn theorie juist was.

Mijn overgrootmoeder vertelde ons altijd dat als je een watermeloenzaadje eet, het in je buik zal groeien. Ik geloofde dat al een tijdje en ik zorgde ervoor dat ik mijn zaden uitspuugde.