Als het regent, giet het.

Zoals ik gisteren in mijn andere draad zei, stierf Cledus en gisteravond heb ik hem in de achtertuin begraven totdat mevrouw Lottie Lab hem weer opgraaft. Nou, ik werd vanochtend vroeg wakker door een hysterische moeder. Ze dacht dat mijn vader ergens midden in de nacht een beroerte had gehad. Ik vertelde haar dat ze 911 moest bellen en dat mijn enorme zwarte laboratorium voorbij zou zijn. Mijn vader is er slecht aan toe, maar het was geen beroerte. Een ernstige urineweginfectie heeft ervoor gezorgd dat hij niet kan praten wat hij wil en dat zijn motorische vaardigheden helemaal in de war zijn. Hij stottert en kan niet uitspugen wat hij wil zeggen en toen hij eindelijk werd toegelaten tot een kamer van de eerste dag, werd er een lunch voor hem opgestuurd. Ik moest hem laten zien hoe hij een hamburger vast moest houden om hem op te eten en hoe hij een lepel moest gebruiken om zijn aardappelpuree op te eten. Ik draaide mijn rug naar hem toe gedurende 1 minuut tijdens het aardappelpuree en toen ik me weer omdraaide, probeerde hij ze met zijn vingers op te eten. Dus het zijn 3 dagen IV-antibiotica en vanaf daar gaan we verder. Het beste nieuws is dat mijn Lottie-lab zich 10 uur lang uitstekend gedroeg bij mijn ouders beneden. Godzijdank wonen mijn ouders op minder dan 2 minuten van het ziekenhuis, dus ik kon heen en weer gaan om haar naar buiten te brengen. Ten slotte moest ik, om te lachen, toen de dokter binnenkwam, mijn vader vragen stellen om zijn geheugen en spraak te testen. Mijn vader kreeg 1 van de 6 vragen goed. Hij kende de naam van mijn zus. De laatste vraag die ik stelde was: hoe heet mijn cavia die gisteren is overleden. Zijn antwoord was Jezus. Hier gedurende de 3 jaar en 9 maanden dat ik mijn minivarkens had, gaf ik Cledus de verkeerde naam.

oh gunny, je hebt je handen vol... het spijt me zo van je vader! Dat is toch wel eng dat een urineweginfectie zo'n effect op hem kan hebben...

En sorry voor Cledus Oeps, ik bedoel Jezus! Je bent te grappig en ondanks alles wat er gebeurt, heb je nog steeds een geweldig gevoel voor humor! En goed voor Lottie Lab... dat is een lang verblijf alleen op een plek die niet haar gebruikelijke thuis is...

kat

Katt, ik ging vier keer heen en weer om haar mee uit te nemen en wat tijd met haar door te brengen. Ze heeft nog steeds verlatingsangst, dus dat is de reden dat ik haar overal mee naartoe neem. Op weg naar huis stopte ik om haar haar favoriete lekkernij te geven: een klein McDonalds-frietje. Ze ligt uitgestrekt en valt flauw op de bank. Daar doet ze het beter als mijn vader bij haar beneden is. Ze is echt verliefd op hem geworden. Ik moet altijd lachen als ze dat grote lichaam en de nek van haar strekt in een poging hem een kus op de lippen te geven.

Bedankt voor dat mentale beeld gunnylab! Je hebt me hardop laten lachen! Ik kan het me gewoon voorstellen!

kat

Awww, ik zie dat Lottie Lab je vader een kus geeft en misschien ook een langzame wals!!

Het spijt me om te horen over je vader, ik hoop dat hij snel beter wordt en volledig herstelt. Ik heb nooit geweten dat dit soort infectie iemand zo drastisch kan beïnvloeden, ik hoop dat het goed gaat met je moeder, dit moet op dit moment moeilijk voor haar zijn te.